
Tkaniny produkowane są z naturalnych włókien, takich jak bawełna, len lub wełna, ze zmodyfikowanych włókien naturalnych, takich jak wiskoza czy rayon oraz z włókien syntetycznych, takich jak poliester, poliamid i mikrofaza. Poszczególne typy włókien posiadają różne własności fizyczno-chemiczne, które nie tylko decydują o ich trwałości i odporności na zaplamienia, lecz również o rodzaju wymaganej konserwacji.
Bez względu na skład danej tkaniny, pewne proste zasady umożliwiają zachowanie ich właściwości bez jakichkolwiek zmian oraz zapobieganie nieodwracalnym uszkodzeniom.
1. USUWANIE KURZU
Wszystkie tkaniny poddane tarciu, takie jak siedzenia i dywany, wymagają wykonania raz w tygodniu zabiegu usuwania kurzu. Czynność ta zapobiega przenikaniu mikrocząsteczek do wnętrza tkanin i w konsekwencji, zerwaniu włókien na skutek mechanicznego działania związanego z normalnym zużyciem. Jeżeli kurz nie jest regularnie usuwany, tkaniny ulegają szybszemu zużyciu.
Do usuwania kurzu z elementów wyposażenia z tkaninowym obiciem należy stosować odkurzacz posiadający miękką szczotkę lub zwykłą końcówkę do czyszczenia dywanów.

2. CZYSZCZENIE
Wszystkie wyroby tkaninowe podlegające normalnemu zużyciu należy regularnie czyścić, aby brud nie uszkodził ich wyglądu zewnętrznego. W przeciwnym wypadku, brud i pot przenikają do wnętrza włókien powodując płowienie i osłabienie materiału.
Co najmniej raz na pół roku należy dokładnie czyścić wszystkie części materiału, które wchodzą w kontakt z ludzkim ciałem, aby włókna nie zostały zaatakowane przez kwasy tłuszczowe znajdujące się w pocie. Brak plam na tkaninach nie oznacza, że pot nie przeniknął do wnętrza włókien.
W każdym razie, w celu usunięcia brudu przyczepionego do włókien nie wystarczy usunąć kurzu z powierzchni, lecz należy wykonać zabieg głębokiego czyszczenia.
Nowa koncepcja "Easy Cleaning" linii Textile Master umożliwia oczyszczenie siedzenia w kilka minut bez konieczności zdejmowania obicia, a tym samym bez pozostawiania śladów czy odbarwień materiału.
Ponadto, produkt wysycha w ciągu jednej godziny pozwalając na szybkie ponowne użycie przedmiotu poddanego zabiegowi.
